De cultu Sanctorum docent, quod memoria Sanctorum proponi potest, ut imitemur fidem eorum et bona opera juxta vocationem; ut Cæsar imitari potest exemplum Davidis in bello gerendo ad depellendos Turcas a patria. Nam uterque Rex est. Sed Scriptura non docet invocare Sanctos, seu petere auxilium a Sanctis; quia unum Christum nobis proponit mediatorem, propitiatorium, pontificem et intercessorem. Hic invocandus est, et promisit, se exauditurum esse preces nostras, et hunc cultum maxime probat, videlicet, ut invocetur in omnibus afflictionibus (1 John ii. 1). Si quis peccat, habemus advocatum apud Deum, etc.
Аугсбургское исповедание (1530), латинский текст (Invariata) · Pars I, Art. XXI.—De Cultu Sanctorum.
Вид текста
Размер шрифта: 19px
Перейти к месту
То же место в другом издании
Опорное место: CA1530.21
Нажмите на номер или текст фрагмента, чтобы выбрать его.
Источник и условия: Аугсбургское исповедание (1530), латинский текст (Invariata) · общественное достояние · The Augsburg Confession, Latin text (Invariata). In: Philip Schaff, The Creeds of Christendom, vol. 3 (Harper 1877; 4th ed. rev. D. S. Schaff 1919). Digital text: Christian Classics Ethereal Library ThML edition (ccel.org/ccel/schaff/creeds3, Rights: Public Domain). · условия
Закладки, заметки и место чтения хранятся только в этом браузере.